امروز: جمعه, 24 آذر 1396
محتوای خبر

پشت‌پرده سهم خواهی اصلاح طلبان از دولت چیست؟

10 مرداد 1396 کد خبر : 988618520


پس از انتخابات و به خصوص در روزهای اخیر صدای اصلاح‌طلبان در نقد انتخاب اعضای کابینه از سوی رئیس‌جمهور، بلند شده است و از گوشه و کنار در فضای مجازی و واقعیت به انذار و تبشیر دولت دوازدهم می‌پردازند.

به گزارش  پیام دلیجان؛ به نقل از راه دانا؛ پس از انتخابات و به خصوص در روزهای اخیر صدای اصلاح‌طلبان در نقد انتخاب اعضای کابینه از سوی رئیس‌جمهور، بلند شده است و از گوشه و کنار در فضای  مجازی و واقعیت به انذار و تبشیر دولت دوازدهم می‌پردازند.

 این نقادی‌های قابل توجه، از سوی محمدرضا عارف در توئیتر شروع و تا اظهارات اخیر عبدالله نوری که علناً سکوت در برابر روحانی را ممنوع اعلام کرده بود، ادامه دارد.   آنچه قابل ملاحظه است اینکه در ظاهر اصلاح‌طلبان به دنبال سهم خود از کابینه دولت هستند و پیروزی روحانی را معلول تلاش‌های خود می‌دانند و گویی دلسوزانه به فکر مردم افتاده‌اند تا معیشت و اقتصاد ملت را سامان بدهند ولی گویی در پس پرده موضوع دیگری خود را نمایان می‌کند.  واقعیت این است که پس از هشت سال حاشیه‌نشینی اصلاح‌طلبان و مخصوصاً پس از فتنه 88 و فعالیت همسوی برخی از شاخصین این جریان سیاسی که دیگر فرصتی برای احیای اجتماعی - سیاسی برای آنها باقی نگذاشته بود، سال 92 از راه رسید و حضور حسن روحانی و کابینه وی، همچون تنفسگاه امن برای این جریان سیاسی محسوب شد و فرصت را برای جولان بسیاری از سران این جریان سیاسی آن هم در رأس بسیاری از وزارتخانه‌ها فراهم کرد.  شور و شعف و سرمستی اصلاح‌طلبان از حضور مجدد در عالم سیاست، موضوعی بود که نمی‌توان آن را کتمان کرد چراکه سابقه و تفکر قریب به اتفاق اعضای کابینه دولت یازدهم را اعضا و حامیان اصلاح‌طلب تشکیل داده بودند و اصلاً گویی یک دولت اصلاح‌طلب روی کار آمده است.

 
هر چند در طول سال‌های گذشته تحقق چشمگیری در وعده‌های داده شده به مردم حاصل نشد ولی پس از چهار سال مجدداً تلاش برای احیای روحانی از سوی این جریان سیاسی صورت گرفت و تمام زیربنای دولت را در خدمت انتخابات قرار داده و اجماع بر ماندن روحانی بر اریکه قدرت میان اصلاح‌طلبان حاصل شد چراکه اعتقاد بر این بود که اصلاح‌طلبان هنوز آن ظرفیت کامل برای نشستن در جایگاه ریاست جمهوری را ندارند، ولی ترس از پسادولت دوازدهم، طوری در وجود اصلاح‌طلبان رسوخ کرده که محمدرضا تاجیک از نیروهای تئوریک این جریان سیاسی در گفت‌وگو با ایسنا به صراحت مطرح می‌کند که اگر آقای روحانی در دور دوم به وعده‌هایش عمل نکرد، اصلاح‌طلبان باید بروند به مسجد و خانقاه و خلوت و دعا کنند.  اما نکته‌ای که وجود دارد این است که جریان اصلاح‌طلبی که حضور فعال در عرصه دولت داشته است، نتوانسته عملکردی درست در چهار سال اخیر از خود به جای بگذارد و تأمین معیشت و بهبود اقتصاد جامعه، حلقه مفقوده دولت یازدهم بود که تا به امروز هم حرکتی از خود نشان نداده است. حمایت تمام قد اصلاح‌طلبان از روحانی در انتخابات 96، تنها برای حفظ فرصت بقا در عالم سیاست بود و تلاش امروز برای چینش کابینه هم یک بازی دو سر برد برای آنهاست.


اصلاح‌طلبان و دولت در افکار عمومی یکسان نگریسته می‌شوند و عملکرد آنها به پای هم نوشته می‌شود و همین عاملی است تا اضطراب و پریشانی را در دل این جریان سیاسی رسوخ دهد و همین علتی شده است تا اصلاحات به فکر اتخاذ رویه‌ای مناسب بروند.  از سویی اصلاحات در این فکر است که اگر روحانی همچون سال‌های گذشته در وعده‌های خود ضعیف عمل کند، این تلاش امروز برای سهم‌خواهی از کابینه، یک سوپاپ اطمینان و یک فرارگاه برای جریان اصلاح‌طلب باشد که به مردم اینگونه القا کند که ما هرچه تلاش کردیم کابینه منحصر‌به‌فرد و کارآمد را در دولت دوازدهم تشکیل دهیم، نشد و متأسفانه این عملکرد آقای روحانی بوده و آن را باید از جریان اصلاح‌طلب جدا کرد و از سویی هم اگر روحانی در تحقق وعده‌های خود به خوبی عمل کند، آن را به پای تلاش‌ها و حضور فعال اصلاح‌طلبان بنویسند و باز به ملت بگویند که چینش کابینه با دیدگاه ما پیش رفت و دیدید چگونه در تحقق وعده‌ها، دولت موفق شده است.  در هر حال اصلاح‌طلبان به فکر فردای بعد از روحانی در 1400 هستند و سیاست امروزشان این است که بتوانند مقدمات حضور در رأس قوه مجریه را برای خود فراهم کنند. محتمل است که در این مدت با جامعه، با خوف و رجا پیرامون کابینه صحبت خواهد شد تا عملکرد را مشاهده و پس از آن اقدام به اتخاذ رویه مناسب و مقتضی کنند.


واقعیت این را نشان می‌دهد که اصلاح‌طلب‌ها در سراسر دولت، نفوذ و حضور دارند و نمی‌توان تفکیکی میان آنها و دولت داشت ولی مسئله این است که شخص روحانی هم برای آنها تنها یک عامل فرصت‌آفرین بود و تاریخ انقضای وی نهایتاً تا 1400 دیده شده است و برای مابعد آن سیاست امروز را اتخاذ کرده تا بتوانند در مواجهه اجتماعی، حرفی برای گفتن داشته باشند و بتوانند با تدلیس‌های سیستماتیک سبد آرای خود را پر کنند. کاش قدری این تلاش‌ها در جهت منافع عمومی بود نه اینکه حزب و سیاست اولویت این جریان سیاسی باشد.


 انتهای پیام/




تگها: یادداشت, فرهاد نظریان, سامانی بازی دو سر برد, اصلاح‌طلبان, پشت‌پرده, سهم خواهی اصلاح طلبان از دولت