سیستان و بلوچستان در کمتر از پنج روز، دو بانوی مجاهد در عرصه فرهنگ و جهاد تبیین و خانواده را تقدیم انقلاب کرد. نه در میدان نبرد، بلکه در دل زندگی. نه با شمشیر، که با چادر. دشمن این بار نه به سنگر، بلکه به ناموس این سرزمین تاخته است.

شهیده افسانه عقیلا، فرمانده حوزه بسیج خواهران مهرستان، در مقابل خانه‌اش هدف گلوله مزدوران و وطن‌فروشان آشنا قرار گرفت. مقابل همان خانه‌ای به شهادت رسید که پناهگاه امن خانواده‌های اهل سنت و دختران جوان مهرستانی بود. شهیده دکتر نصرت افتخاری نیز در محور چشمه‌زیارت زاهدان، در حالی که برای رسیدگی به مشکلات مردم و اقوام حاشیه شهر راهی منطقه بود، به دست تروریست‌ها و مزدوران بازآشنا به شهادت رسید.

اهل تشیع و سنت، خوب می‌دانند «ناموس» چه معنا و چه جایگاهی در فرهنگ این استان دارد. سیستان و بلوچستان با غیرت و ناموس‌پرستی شناخته می‌شود. مردمی که بیگانه‌ستیزی سرلوحه وجودشان است و در طول تاریخ، عزیزترین انسان‌هایشان را تقدیم کردند تا دشمن را از خانه خود بیرون کنند که ناموسشان در ناموس دیگران در امان و آسایش کامل باشد.

در شهادت این دو بانوی مجاهد روی حرف با علمای شیعه و سنی، سرداران بومی، طوایف غیور، مردان و زنانی که در بزنگاه‌های تاریخ ایستاده‌اند می‌باشد. امروز وقت آن است که بدانند خون این دو بانو، پرچمی خونین است که بر دوش همه ما شدیداً سنگینی می‌کند.

(مرتضی سیمیاری)